A
De meest gebruikte lekdetectiemethode voor
handschoenenkasten is de zuurstofhoudende methode. Naast de zuurstofhoudende methode kunnen ook de volgende methoden worden gebruikt om te detecteren of er sprake is van een lek in het handschoenenkastje:
1. Methode voor het detecteren van zeepbellen: Breng zeepoplossing aan op delen van het handschoenenkastje waar lekkage kan optreden, zoals de verbinding tussen de
handschoen en de bedieningspoort, de afdichtstrip van de deur en de pijpinterface. Als er een lek is, blaast het gas zeepbellen uit het lekpunt, waardoor het lek snel wordt gedetecteerd. Voor de onderdelen waar het moeilijk is om zeep rechtstreeks aan te brengen, gebruikt u een spuitfles om de zeep in een nevel te spuiten om te testen.
2. Gasdetectie-instrumentmethode: zoals heliumlekdetector en andere gasdetectie-instrumenten. De heliumlekdetector is geschikt voor uiterst nauwkeurige detectie. Eerst wordt het handschoenenkastje gevuld met heliumgas als tracergas, en vervolgens wordt een zuigsonde gebruikt om verdachte locaties buiten het handschoenenkastje te detecteren. Wanneer de sonde heliumgas detecteert, geeft de lekdetector een alarm en geeft informatie weer, zoals de lekkagesnelheid. Als het gas in het handschoenenkastje speciale componenten bevat, zoals specifieke organische gassen of andere detecteerbare gassen, kunnen voor de detectie overeenkomstige gasdetectie-instrumenten worden gebruikt.
3. Rookdetectiemethode: Rook wordt gegenereerd door een rookgenerator en in een handschoenenkastje geleid. Observeer of er rook lekt uit een specifieke locatie buiten het handschoenenkastje. Deze methode is effectief voor het detecteren van verborgen lekkagekanalen, zoals kleine scheuren, slecht afgedichte interfaces, enz. Ondertussen kan het observeren van de richting van de rookstroom ook helpen bij het bepalen van de geschatte locatie van het lekpunt.
