الف
متداول ترین روش تشخیص نشت برای
جعبه های دستکش روش حاوی اکسیژن است. علاوه بر روش حاوی اکسیژن، از روش های زیر نیز می توان برای تشخیص نشتی در جعبه دستکش استفاده کرد:
1. روش تشخیص حباب صابون: محلول صابون را در قسمت هایی از جعبه دستکش که ممکن است نشتی رخ دهد، مانند محل اتصال بین دستکش بمالید.
دستکش و پورت عامل، نوار آب بندی درب و رابط لوله. اگر نشتی وجود داشته باشد، گاز حباب های صابون را از نقطه نشتی خارج می کند و به سرعت نشت را تشخیص می دهد. برای قسمت هایی که استفاده مستقیم از صابون دشوار است، از یک بطری اسپری استفاده کنید تا صابون را برای آزمایش در یک غبار اسپری کنید.
2. روش ابزار تشخیص گاز: مانند نشت یاب هلیوم و سایر ابزارهای تشخیص گاز. تشخیص نشت هلیوم برای تشخیص با دقت بالا مناسب است. ابتدا جعبه دستکش با گاز هلیوم به عنوان گاز ردیاب پر می شود و سپس از یک کاوشگر مکش برای شناسایی مکان های مشکوک خارج از جعبه دستکش استفاده می شود. هنگامی که کاوشگر گاز هلیوم را تشخیص می دهد، نشتی یاب زنگ خطر را به صدا در می آورد و اطلاعاتی مانند میزان نشت را نمایش می دهد. اگر گاز داخل جعبه دستکش دارای اجزای خاصی مانند گازهای آلی خاص یا سایر گازهای قابل تشخیص باشد، می توان از ابزارهای تشخیص گاز مربوطه برای تشخیص استفاده کرد.
3. روش تشخیص دود: دود توسط یک مولد دود تولید شده و به جعبه دستکش وارد می شود. مشاهده کنید که آیا دود از یک مکان خاص خارج از جعبه دستکش نشت می کند یا خیر. این روش برای تشخیص برخی از کانال‌های نشتی پنهان مانند ترک‌های کوچک، رابط‌های ضعیف و غیره مؤثر است. در این میان مشاهده جهت جریان دود نیز می‌تواند به تعیین محل تقریبی نقطه نشتی کمک کند.
