Eind jaren tachtig begon China met onderzoek naar nanomaterialen, waarbij de nadruk vooral lag op poedertechnologie en de synthese van nanostructuren. Begin jaren negentig begonnen Chinese wetenschappers de bereidingsmethoden van nanomaterialen te onderzoeken en bereikten enkele belangrijke doorbraken, zoals de succesvolle synthese van China's eerste nanodeeltje in 1991 en de voorbereiding van de eerste batch metalen nanodraden in China in 1994.
Met de vooruitgang van de technologie en de verbetering van processen zijn de milieueisen voor de bereiding van nanomaterialen steeds strenger geworden. Handschoenenkastjes die de atmosfeer en het milieu kunnen beheersen, zijn belangrijke apparatuur geworden om de materiaalprestaties tijdens de bereiding van nanomaterialen te garanderen.
Vocht en zuurstof in de lucht kunnen chemische reacties ondergaan met nanomaterialen, waardoor hun oppervlakte-eigenschappen veranderen, hun kristallisatieproces wordt beïnvloed en uiteindelijk hun fijne structuur en uitstekende eigenschappen worden beschadigd.
De handschoenenkast creëert een regelbare watervrije en zuurstofvrije atmosfeer voor de bereiding van nanomaterialen. De afdichtingsprestaties van de handschoenenkast, gecombineerd met het circulerende gaszuiveringssysteem, kunnen continu sporen van zuurstof en vocht in het gas in de kast adsorberen, waardoor het water- en zuurstofgehalte op een extreem laag niveau wordt gehouden. Bij het bereiden van nuldimensionale nanodeeltjes die gevoelig zijn voor zuurstof en water, zoals bepaalde metalen nanodeeltjes, kunnen handschoenenkasten hun oxidatie of hydrolyse voorkomen, de zuiverheid en stabiliteit van de deeltjes garanderen en hun unieke optische en katalytische eigenschappen behouden.
Of het nu gaat om precisie-instrumenten of handmatig mengen, operators kunnen flexibel met handschoenen in het handschoenenkastje werken. Zonder het experiment te beïnvloeden, kan het ook het binnendringen van buitenlucht voorkomen. Dit is hetzelfde als het aanbrengen van een laag 'beschermende kleding' op het proces van het bereiden van nanomaterialen, zodat elke stap, van de verwerking van grondstoffen tot de inzameling van eindproducten, in een stabiele en zuivere omgeving wordt uitgevoerd.
De toepassing van handschoenenkasten beperkt zich niet tot de bereiding van nanomaterialen, maar speelt ook een belangrijke rol op meerdere hightechgebieden, zoals de productie van halfgeleiders, de productie van lithium-ionbatterijen, materiaalsynthese en biomedisch onderzoek.
Momenteel worden automatisering en intelligente technologie geleidelijk geïntegreerd in het ontwerp van handschoenenkasten. Door robotarmen, geautomatiseerde systemen voor monsteroverdracht en software voor monitoring op afstand te integreren, kunnen operators complexe en nauwkeurige experimentele operaties vanaf een afstand voltooien zonder direct contact te maken met de interne omgeving van het handschoenenkastje, waardoor de veiligheid en nauwkeurigheid van het experiment worden verbeterd.
