Cara Menangani Bahan Pemurnian Terbuang dalam Kotak Sarung Tangan

Kotak sarung tangan ialah peralatan yang biasa digunakan dalam penyelidikan saintifik dan pengeluaran perindustrian, digunakan untuk menyediakan persekitaran kerja bebas air dan oksigen. Walau bagaimanapun, dengan penggunaan jangka panjang kotak sarung tangan, aktiviti bahan penjerapan dalam lajur penulenan kotak sarung tangan tidak dapat dipulihkan melalui penjanaan semula kotak sarung tangan. Oleh itu, adalah perlu untuk segera menghubungi pengeluar kotak sarung tangan untuk menggantikan bahan penjerapan dalam lajur penulenan kotak sarung tangan. Pelupusan bahan penulenan terbuang yang tidak betul boleh menyebabkan pencemaran kepada alam sekitar dan juga membawa kepada kemalangan keselamatan, jadi adalah perlu untuk mengendalikan bahan penulenan sisa kotak sarung tangan dengan betul.

Bahan penjerapan yang biasa digunakan dalam lajur penulenan kotak sarung tangan ialah mangkin kuprum, ayak molekul, dan karbon teraktif. Kuprum oksida dalam mangkin kuprum akan teroksida dan membebaskan haba apabila bersentuhan dengan udara. Karbon teraktif, disebabkan oleh struktur berliangnya, mempunyai luas permukaan yang tinggi dan boleh menyerap pelbagai bahan, termasuk sebatian organik meruap yang kuat dengan titik kilat yang rendah. Apabila kedua-dua bahan ini bercampur dan bersentuhan antara satu sama lain, tindak balas eksotermik pemangkin kuprum boleh menjadi sumber pencucuhan, manakala sebatian organik meruap yang diserap oleh karbon teraktif bertindak sebagai bahan mudah terbakar, dan pertemuan kedua-duanya boleh menyebabkan kebakaran dengan mudah.

• Kaedah untuk mengendalikan bahan penulenan sisa dalam kotak sarung tangan:

1. Bahan penulenan kotak sarung tangan sisa hendaklah segera diambil dan dilupuskan dengan betul oleh pengeluar kotak sarung tangan. Dilarang sama sekali untuk menyimpannya dalam bekas bahan mudah terbakar dan cair seperti kertas, kayu atau plastik.

   
   

2. Asingkan bahan penulenan kotak sarung tangan yang dibuang dan letakkannya di kawasan berventilasi dan terbuka tanpa bahan mudah terbakar. Selepas tiada tindak balas eksotermik yang jelas (penyahaktifan), mereka akan dikumpulkan dan dianggap sebagai sisa berbahaya.

   
   

3. Perlahan-lahan tambah air dalam kelompok beberapa kali, dengan paras air lebih tinggi daripada bahan penjerap sisa, dan kacau pada masa yang sama untuk membolehkan oksida cuprous dalam mangkin kuprum bertindak balas sepenuhnya dengan air dan oksigen terlarut sehingga tiada fenomena eksotermik yang jelas dan penyahaktifan dicapai.

   
   

4. Bahan penjerap kotak sarung tangan yang dinyahaktifkan juga harus dirawat mengikut keperluan alam sekitar. Bahan pepejal boleh dikumpul sebagai sisa pepejal, manakala cecair boleh dikumpul sebagai sisa alkali dan diserahkan kepada unit yang layak untuk dilupuskan dengan selamat.

   
   

• Langkah berjaga-jaga untuk mengendalikan bahan penulenan sisa dalam kotak sarung tangan:

1. Apabila sistem penulenan kotak sarung tangan masih tidak dapat mencapai prestasi penulenan yang baik selepas penjanaan semula, pengeluar kotak sarung tangan perlu dihubungi segera untuk menggantikan lajur penulenan dan bahan lajur penjerapan.

   
   

2. Bahan penulenan untuk kotak sarung tangan yang dibuang secara amnya ialah pemangkin tembaga, ayak molekul dan karbon teraktif. Bahan-bahan ini hendaklah disimpan secara berasingan dan pencampuran adalah dilarang sama sekali untuk mengelakkan tindak balas kimia daripada menyebabkan kebakaran.

   
   

3. Sisa kotak sarung tangan hendaklah disimpan dalam baldi tahan api atau bekas yang diperbuat daripada bahan tidak mudah terbakar seperti kaca atau enamel, dan label amaran hendaklah dilekatkan.

   
   

4. Dilarang sama sekali untuk meletakkan bahan lajur yang dibuang berhampiran bahan kimia mudah terbakar dan bahan letupan, sumber haba dan sumber kuasa untuk mengelakkan kebakaran.

   
   

5. Memperkukuh kesedaran alam sekitar dan latihan kemahiran kakitangan makmal, memastikan setiap pekerja dapat mengenal pasti dan membuang sisa dengan betul, mengurangkan pencemaran alam sekitar, dan melindungi keselamatan diri kakitangan makmal.

Dengan mengikuti langkah di atas, bahan penulenan sisa dalam kotak sarung tangan boleh dilupuskan dengan cara yang munasabah dan selamat, sambil mematuhi peraturan alam sekitar.