วิธีการเลือกวัสดุกล่องถุงมือ

เราจำเป็นต้องเลือกกล่องเก็บของที่ทำจากวัสดุต่างกันสำหรับการทดลองที่แตกต่างกันหรือไม่?

วัสดุที่แตกต่างกันของ กล่องเก็บของ เหมาะสำหรับการทดลองต่างๆ หากเลือกวัสดุของกล่องเก็บถุงมือไม่ถูกต้อง วัสดุของกล่องเก็บถุงมืออาจทำปฏิกิริยากับรายการทดลองในระหว่างการทดลองหรือกระบวนการผลิตเฉพาะ ส่งผลให้ผลการทดลองไม่ถูกต้องและอาจเป็นอันตรายได้

ตัวอย่างเช่น ในการผลิตชิป สารเคมีที่มีฤทธิ์กัดกร่อนหลายชนิดจะถูกนำมาใช้ในการทำความสะอาด การแกะสลัก และกระบวนการอื่นๆ ในกรณีนี้ขอแนะนำให้เลือกกล่องเก็บของสแตนเลส วัสดุสแตนเลสมีความทนทานต่อการกัดกร่อนสูง เช่น กรดแก่ เช่น กรดไฮโดรฟลูออริกและกรดไนตริก กล่องถุงมือสแตนเลสสามารถต้านทานการกัดกร่อนของสารเคมีเหล่านี้โดยการสร้างฟิล์มทู่ที่มีความหนาแน่นในตัวเอง ทำให้มั่นใจได้ว่าโครงสร้างกล่องถุงมือยังคงสภาพเดิมอยู่เป็นเวลานาน ป้องกันการรั่วไหลของก๊าซเจือปนที่เกิดจากรูพรุนการกัดกร่อน รักษาความบริสุทธิ์ของสภาพแวดล้อมภายใน และรับประกันผลผลิตของเศษ

หากใช้กล่องถุงมืออะคริลิกในการผลิตชิป สารเคมีที่ใช้ในกระบวนการผลิตเซมิคอนดักเตอร์จะกัดกร่อนวัสดุอะคริลิก ทำให้เกิดการบวมและการเสียรูป และประสิทธิภาพการปิดผนึกจะได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง นอกจากนี้ อะคริลิกยังมีค่าสัมประสิทธิ์การขยายตัวจากความร้อนสูงและมีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนรูปเมื่อสัมผัสกับอุณหภูมิสูง ส่งผลให้ซีลเสียหาย ปัจจัยเหล่านี้สามารถขัดขวางกระบวนการผลิตชิปทั้งหมดและส่งผลร้ายแรงต่อคุณภาพของชิป

กล่องถุงมือโดยทั่วไปจะใช้ ถุงมือ ที่ทำจากวัสดุยางบิวทิล เนื่องจากถุงมือยางบิวทิลมีความทนทานต่อการกัดกร่อนของสารเคมีได้ดี ระบายอากาศและน้ำได้ดี รวมถึงมีความยืดหยุ่นและทนต่อการสึกหรอดีเยี่ยม ในระหว่างการทำงาน พวกเขาสามารถปิดกั้นสิ่งสกปรกไม่ให้เข้าไปในกล่องเก็บของหน้ารถได้อย่างมีประสิทธิภาพ รักษาความบริสุทธิ์และการปิดผนึกของสภาพแวดล้อมภายในกล่องเก็บของหน้ารถ และยังสามารถใช้งานรายการทดลองภายในกล่องเก็บของหน้ารถผ่านถุงมือได้อย่างยืดหยุ่น

ตัวอย่างเช่น ในการผลิตเซมิคอนดักเตอร์ เมื่อใช้สารเคมีในการทำความสะอาดเศษหรือการกัดแบบเปียก ถุงมือยางบิวทิลสามารถป้องกันสิ่งสกปรก เช่น ฝุ่นและจาระบี จากการปนเปื้อนในสภาพแวดล้อมภายในอาคาร ความยืดหยุ่นที่ดีของพวกมันยังสามารถดำเนินการกระบวนการทดลองภายในกล่องเก็บของได้อย่างแม่นยำอีกด้วย

หากใช้ถุงมือยาง เนื่องจากมีความเสถียรทางเคมีต่ำ ถุงมือจึงมีแนวโน้มที่จะเสื่อมสภาพ แข็งตัว และแตกร้าวเมื่อสัมผัสกับสารเคมีในสภาพแวดล้อมการผลิตเซมิคอนดักเตอร์ การปิดผนึกส่วนต่อประสานของถุงมือไม่ได้ผล และสิ่งเจือปนภายนอกสามารถบุกรุกและปนเปื้อนวัสดุเศษได้ง่าย ในเวลาเดียวกัน สารเคมีที่เป็นอันตรายในกระบวนการผลิตชิปก็อาจรั่วไหลออกมา ซึ่งเป็นอันตรายต่อสุขภาพของผู้ปฏิบัติงาน และก่อให้เกิดความเสียหายร้ายแรงต่อสภาพแวดล้อมที่สะอาดเป็นพิเศษของการผลิตชิป ซึ่งส่งผลต่อคุณภาพของผลิตภัณฑ์

ตัวอย่างเช่น ในด้านการใช้งานนิวเคลียร์ ควรเลือกกระจกตะกั่วเป็นวัสดุหน้าต่าง ในกระบวนการประยุกต์นิวเคลียร์ มักเกี่ยวข้องกับวัสดุกัมมันตภาพรังสี เช่น การแปรรูปเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ การวิจัยไอโซโทปกัมมันตภาพรังสี ฯลฯ ซึ่งก่อให้เกิดรังสีพลังงานสูงจำนวนมาก เช่น รังสีอัลฟ่า รังสีเบตา รังสีแกมมา เป็นต้น กระจกตะกั่วมีคุณลักษณะที่มีความหนาแน่นสูง ซึ่งสามารถป้องกันรังสีกัมมันตภาพรังสีเหล่านี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และลดอันตรายจากรังสีต่อผู้ปฏิบัติงานได้อย่างมาก ผู้ปฏิบัติงานยังสามารถสังเกตการทำงานภายในกล่องเก็บของได้อย่างชัดเจนและปลอดภัยผ่านหน้าต่างกระจกตะกั่ว ควบคุมเครื่องมือและเครื่องมือทดลองต่างๆ ได้อย่างแม่นยำ และดำเนินการต่างๆ เช่น การประมวลผลและถ่ายโอนตัวอย่างกัมมันตภาพรังสี

เป็นไปได้หรือไม่ที่จะเลือกกระจกนิรภัยเป็นวัสดุหน้าต่างในด้านการใช้งานนิวเคลียร์? แม้ว่ากระจกนิรภัยจะมีความแข็งแรงสูงและสามารถคงสภาพเดิมได้ และไม่แตกหักง่ายในสถานการณ์การชนกันโดยทั่วไป แต่ก็ไม่มีพลังงานเมื่อเผชิญกับรังสีนิวเคลียร์ รังสีกัมมันตภาพรังสีสามารถทะลุกระจกและฉายรังสีโดยตรงต่อผู้ปฏิบัติงาน ทำให้เกิดความเสียหายต่อเซลล์และเนื้อเยื่อของมนุษย์อย่างถาวร

ไม่แนะนำให้เลือกวัสดุแก้วอินทรีย์ (อะคริลิก) มาเป็นหน้าต่างของกล่องเก็บถุงมือนิวเคลียร์ ในด้านหนึ่ง แก้วออร์แกนิกมีความทนทานต่อสารเคมีต่ำ และในทางกลับกัน ความสามารถในการป้องกันรังสีนั้นแทบไม่มีนัยสำคัญเลย นอกจากนี้แก้วอินทรีย์ยังมีค่าสัมประสิทธิ์การขยายตัวทางความร้อนสูง ในระหว่างการทำงานของโรงงานนิวเคลียร์ เนื่องจากการแปลงพลังงาน การกระจายความร้อน และเหตุผลอื่น ๆ อุณหภูมิโดยรอบอาจมีความผันผวนอย่างมาก และหน้าต่างกระจกอินทรีย์มักจะเปลี่ยนรูปเนื่องจากการขยายตัวและการหดตัวจากความร้อน การใช้วัสดุอะคริลิกเป็นหน้าต่างช่องเก็บของไม่เพียงแต่ล้มเหลวในการแยกรังสีได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่ยังส่งผลต่อประสิทธิภาพการปิดผนึกอีกด้วย